Wij zijn Astrid en Udo Tjalsma en we wonen in Busot, een dorpje in de buurt van Alicante (Spanje).  Astrid is gek op honden en Udo is (was) een poezengek. We hebben altijd katten gehad. Soms 3, later 2 en tenslotte tot 2007 nog maar eentje. Een kat heeft een groot voordeel boven een hond. Hij is zelfstandig en kan zich zelf uitlaten.  Je kunt ze echter weinig leren. Andersom probeert een kat wel om zijn baas zo te trainen dat hij precies doet wat poes wil. Een hond heeft een baas, een kat personeel. 

In 1992 ´kregen´ we onze eerste Welsh Springer Spaniel, Omar van de Proeftuin (Gopher).  Onze Gopher was een gezellige Welsh. Hij hield van wandelen, eigenlijk hield hij overal van waar wij ook van hielden (ook van ons eten), als hij maar bij ons kon zijn. De woorden 'mee' of 'uit' waren voor hem van magische betekenis. Zolang zijn gehoor nog goed was, reageerde hij op deze woorden. Zelfs in de meest diepe slaap. Gopher kon ook prima met onze poezen opschieten. Hij beschermde ze zelfs tegen andere honden. 

Gopher is tot het voorjaar van 2004 bij ons gebleven.  De laatste jaren ging het wat moeilijker. Gopher leed aan epilepsie, de laatste jaren was hij ook doof en zijn zicht werd ook minder. Maar een ding bleef goed functioneren. De neus.  Hij rook de loopse teven dwars door de voordeur heen. 

Na Gopher zijn we ruim een jaar hondloos geweest en dan begint het toch weer te jeuken. Het hondloze jaar kwam ons goed uit, want we hebben ons hele huis, van boven naar beneden, kunnen verbouwen. 

In februari 2005 waren we al op zoek naar een nieuwe hond. Waar moet je dan zoeken. Hondenshows trokken ons niet zo. Internet is handig en Google ontzettend behulpzaam. Via de website van de dierenasiels vonden we een Golden Retreiver teef van 9 maanden in een asiel in België.  Wij meteen gebeld of de hond er nog was. Jazeker.  Dus in de auto en rijden naar een gehucht ergens achter Gent in het Vlaamse land.  Aangekomen bij het asiel van de dierenbescherming zat er een bijna witte Golden Retreiver met lichtbruine oren in een hok samen met een ander hondje.  Alle honden vroegen of we ze wilden meenemen (en liefst doe je dat ook), maar we waren sterk en hebben Kyra uit het hok laten halen.  De papieren werden in orde gemaakt, € 50,00 betaald en Kyra ging in de auto. Ze was verlegen en weinig gewend.

De volgende dag meteen naar onze dierenarts (Dierenkliniek Heldingen, Vianen, dokter Ed Hermens). Kyra bleek gezond te zijn. Goed gebouwd, gechipt te zijn en voorzien van alle papieren.  Binnen 15 minuten werd Kyra genaturaliseerd tot Nederlandse Golden Retreiver en kreeg een NL Dierenpaspoort. 

Kyra was (en is nog steeds) een rustige hond en had eigenlijk een vriendje nodig. Astrid had een voorkeur voor een Golden Retreiver.  Udo wilde het liefst weer een Welsh Springer Spaniel.  Wie deze strijd heeft gewonnen is wel duidelijk.  Astrid vond op Marktplaats een advertentie van Ludy Helling over een teruggekomen Welsh Springer Spaniel reu waarvoor ze een goed huis zocht. We hebben contact opgenomen en toen is het balletje gaan rollen. Bezoeken over en weer. Pupje kennis laten maken met Kyra. Alles klikte. We moesten alleen nog op vakantie. Met Ludy hebben we toen afgesproken dat we de pup na de vakantie zouden overnemen. Ludy had hem de naam 'Wishful Thinking' gegeven. Haar wens was om de reu thuis te houden, maar met 3 teven in huis is een reu lastig.

Na de vakantie was Whisky al ruim 16 weken, maar voor ons was dat geen probleem.  Ludy zorgde voor de opleiding (daar was ze al mee gestart) en Ludy regelde ook de inschrijving voor de clubmatch van de Welsh Springer Spaniel Club.  Voor we het wisten zaten we dus op een (mini) hondenshow met uitsluitend Welsh Springer Spaniels en kregen we een deels getrainde Welsh in huis. 

Van het een komt het ander en nu hebben we dus 2 Welsh Springer Spaniels (Whisky en Bikkel). Beide uit de kennel van Ludy.  We hebben er geen dag spijt van gehad.  Wat een plezier, die drie honden in huis.

Misschien komt er ooit nog een teef en gaan we een nestje krijgen. Dat is allemaal nog toekomstmuziek. We hebben 2 reuen, de kennelnaam is er ook en Kyra (en wij) zijn heel gelukkig samen.